کاخ مرمر، اشغال نشده بود که آزاد شود
کاخ مرمر، اشغال نشده بود که آزاد شود

در ایام سومین سالگرد ارتحال آیت الله هاشمی رفسنجانی، رئیس فقید و اسبق مجمع تشخیص مصلحت نظام، جناب آقای دکتر فتاح، رئیس محترم بنیاد مستضعفان، در یک برنامه تلویزیونی اظهار داشتند: آیت‌الله هاشمی رفسنجانی بعد از ریاست جمهوری، ۲۵ سال قبل در کاخ مرمر مستقر شدند که نباید می شدند و…. هرچند بعید می‌دانم ریاست […]

در ایام سومین سالگرد ارتحال آیت الله هاشمی رفسنجانی، رئیس فقید و اسبق مجمع تشخیص مصلحت نظام، جناب آقای دکتر فتاح، رئیس محترم بنیاد مستضعفان، در یک برنامه تلویزیونی اظهار داشتند: آیت‌الله هاشمی رفسنجانی بعد از ریاست جمهوری، ۲۵ سال قبل در کاخ مرمر مستقر شدند که نباید می شدند و….
هرچند بعید می‌دانم ریاست محترم بنیاد، از سوابق و تاریخچه کاربری این کاخ بعد از انقلاب اسلامی و نهادهای مستقر در آن، بی اطلاع باشند، ولی برای مزید اطلاع ایشان و تنویر افکار عمومی ،نکاتی را یادآور می‌ شوم.
پس از انقلاب اسلامی، کاخ مرمر، مدتی در اختیار کمیته انقلاب اسلامی و سپس قوه قضاییه و دادستانی کل انقلاب قرار گرفت و سالها به ترتیب، مرحوم آیت الله موسوی اردبیلی، به عنوان رئیس قوه قضاییه، آیت الله یوسف صانعی، به عنوان دادستان کل کشور و بعدها، آیت‌الله محمد یزدی به عنوان رئیس قوه قضاییه، در آن مستقر و مشغول به کار بودند و حتی محل زندگی شخصی برخی از همین آقایان بود و اتفاقا در زمان استقرار چند ساله آیت الله یزدی، تغییراتی در این بنای تاریخی بدون اطلاع سازمان میراث فرهنگی، ایجاد شد و بسیاری از وسایل هنری کاخ، مانند فرش ها، تابلوهای نفیس، صندلی ها در یک اتاق ، روی هم جمع شده و بعضا آسیب هایی به وسایل وارد شده بود و احتیاج به مرمت داشت که بعدها بنیاد مستضعفان به عنوان مالک و سازمان میراث فرهنگی به عنوان متولی نگهداری کاخ، با همت مرحوم دکتر حسن حبیبی، اقدام به مرمت و بازسازی قسمت های خراب شده آن کردند.
پس از پایان دوره ریاست جمهوری مرحوم آیت الله هاشمی رفسنجانی که همزمان، ریاست مجمع تشخیص را نیز بر عهده داشت و ضرورت انتقال ایشان به محل جدیدی به عنوان ساختمان مجمع تشخیص مصلحت نظام، سه مرکز به عنوان مکان اداری مجمع، مورد بحث تیم کارشناسی اداری و حفاظتی قرار گرفت که اتفاقاً در تصمیم گیری آنها نیز، آیت‌الله هاشمی رفسنجانی هیچ نقش و نظری نداشتند.
پس از بازدید ها، بررسی ها و مشورت های لازم، بر اساس پیشنهاد دستگاه‌های امنیتی که باید محل مجمع به دلیل حضور روسای سه قوه و سایر مسئولان عالی رتبه نظام برای شرکت در جلسات و حتی دیدار های شخصیت های داخلی و خارجی ( خود آقای دکتر فتاح به عنوان رئیس کمیته امداد امام در همین ساختمان با آیت الله هاشمی دیدار کرده بود) ، در منطقه ای امن و در کمربند حفاظتی ویژه قرار داشته باشد، نهایتاً با تفسیر و تصویب اعضای مجمع، به آیت‌الله هاشمی پیشنهاد شد این ساختمان که در خیابان پاستور و در مجاورت ساختمان‌های ریاست جمهوری، قوه قضاییه و در نزدیکی بیت رهبری و در حلقه حفاظتی ویژه قرار دارد، محل تشکیل جلسات مجمع تشخیص مصلحت باشد.
بنابراین، برخلاف ادعای مطرح شده، شخص آیت‌الله هاشمی رفسنجانی، نقشی در انتخاب کاخ مرمر به عنوان ساختمان اداری مجمع تشخیص مصلحت نظام نداشتند و صرفاً به ابلاغ و مصوبه دستگاه‌های امنیتی و اعضای مجمع عمل و تا آخرین روز حیاتشان، با هماهنگی کامل با میراث فرهنگی از آن مراقبت و نگهداری کردند و همیشه کارشناسان سازمان میراث فرهنگی اتاقی در مجاورت اتاق کار آیت الله هاشمی داشتند تا هرگونه استفاده ای، ولو نصب بنر مناسبت ها، زیر نظر آنها باشد و حتی در آخرین ماههای حیات آیت الله هاشمی، با حضور متخصصان هنری و دانشگاهی، تمام درب ها و پنجره ها و بازشوها، مرمت شدند و شخص آیت الله چندین بار از روند ترمیم ها بازدید و مواردی را برای انجام بهتر کارها تاکیدکردند.
جالب است که تا حدود دو سال پس از رحلت آیت الله هاشمی نیز، جلسات مجمع به دلیل عدم وجود ساختمان جایگزین مناسب،همچنان در کاخ مرمر به ریاست موقت آیت الله موحدی کرمانی و دائم آیت الله هاشمی شاهرودی،برگزار می شد و محل رفت و آمد رییس جدید و اعضای دفتر ایشان و دبیر و کارکنان دبیرخانه بود و پس از بازسازی و آماده شدن ساختمان قدیم مجلس شورای اسلامی،به تدریج این ساختمان تخلیه و در اختیار بنیاد قرار گرفت.
حال با توجه به سوابق و تاریخچه بعد از انقلاب اسلامی کاخ مرمر که مورد استفاده کمیته انقلاب ،روسای قوه قضائیه و دادستانی کل قرار داشته،القاء این مطلب که آیت الله هاشمی خود این ساختمان را انتخاب کرده و بنیاد از ایشان پس گرفته،آنهم سه سال پس از رحلت و بدون اشاره به نقش ایشان برای جلوگیری از تخریب بنا و وسایل آن، در حالت خوشبینانه،نوعی بی انصافی، جفا و تحریف واقعیت در مورد شخصیتی است که خود در انتخاب این ساختمان اداری نقشی نداشته و بالطبع خانواده هم در آن حضور نداشتند. والسلام.

  • نویسنده : رضا سلیمانی: